જિંદગી એક સફર હૈ સુહાના – એપીસોડ ૩.

“મૈં જિંદગીકા સાથ નિભાતા ચલા ગયા!”

અમેરિકામાં ૪૦ વર્ષોથી વસવાટ કરતાં, મને હવે થોડા કેટલાક વર્ષોથી અહીંના પોલીટીક્સમાં પણ રસ પડવા માંડ્યો છે. આજ-કાલ અહીં રાજકરણનું બજાર ખૂબ ગરમ રહે છે. માર્ચ મહીનો ૨૦૧૬માં અમેરિકાની પ્રેસિડેન્સી માટે સીમાચીન્હ બની ગયો. અહીંની બે પોલીટીકલ પાર્ટી,-રિપબ્લીકન અને ડેમોક્રેટીક- બેઉના ઉમેદવારોએ સહુ પ્રથમ તો પોતપોતાની પાર્ટીના ઉમેદવારો સાથે પ્રાઈમરી ઈલેક્શનમાં લડવું પડે છે. લોકો તથા લોકોએ ચૂંટેલાં પ્રતિનિધિઓ –ડેલિગેટસ-ની સહમતી વત્તા પોતાની પાર્ટીના કન્વેનશનમાં સંમતિ મેળવીને પછી બેઉ પાર્ટી પોતપોતાના ઉમેદવારો પ્રમુખપદ માટે ઊભા રાખે છે જેમાં કાયદા-કાનૂન પ્રમાણે મતાધિકાર ધરવનારી સમગ્ર જનતા સજાગતાથી મતદાન કરે છે. આ ઈલેક્શન દરમિયાન, હું સતત જ ન્યૂઝ અમેરિકન ટીવી પર રોજ જોતી હતી. મારા સંતાનોએ મારી મજાક પણ કરી, ”કેમ, અમેરિકામાં દેશી ટીવી હવે આવતું બંધ થઈ ગયું કે શું કે આમ સતત અમેરિકન ટીવી જુએ છે?” કોને ખબર, પણ મને એક નિરાશા આ દેશમાં હંમેશા રહી છે કે આટલા બધા આંદોલનો અને વીમેન્સના રાઈટસ માટે આટલી બધી સજાગતા હોવા છતાં અમેરિકામાં એવો વર્ગ છે કે જેને આજની તારીખમાં પણ કે સ્ત્રી પ્રમુખ બને રાષ્ટ્રની, એ બિલકુલ પણ મંજૂર નથી. પ્રાઈમરીમાં જીતીને બીલીયનર ઉદ્યોગપતિ ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પ રીપ્બલીકન પાર્ટીના અને હીલરી ક્લીન્ટન ડેમોક્રેટીક પાર્ટીના ઉમેદવારો તરીકે જુલાઈ ૨૦૧૬માં ઓફીસિયલી જાહેર કરાયા છે. ચૂંટાયલાં અમેરિકન પ્રમુખોની પત્નીઓને “ફર્સ્ટ લેડી” કહેવામાં આવે છે. ૨૦૧૬ સુધી અમેરિકાના ઈતિહાસમાં કોઈ સ્ત્રી પ્રમુખ થઈ નથી આથી આ વખતે, હીલરી ક્લીન્ટન જો ચૂંટાશે તો બીલ ક્લીન્ટન પહેલી વખત “ફર્સ્ટ જેન્ટલમેન” કહેવાશે એવો મને ઓચિંતો વિચાર આવ્યો. કેટલી બધી કપરી અને વિષમ પરિસ્થિતિમાંથી ક્લીન્ટન દંપતી પસાર થઈ ચૂક્યા છે અને આ ચૂંટણીમાં જે રીતે એમના પર પર્સનલ એટેક થઈ રહ્યા છે એ દર્શાવે છે કે આગળનો રસ્તો પણ એટલો જ કપરો ને વિકટ રહેવાનો છે! તદુપરાંત, જે વ્હાઈટ હાઉસમાં પોતે રાજાની જેમ આઠ વર્ષો સુધી રાજ કર્યું ત્યાં હવે પત્ની જો ચૂંટાઈ આવે તો “ફર્સ્ટ જેન્ટલમેન” તરીકે જવાનું જો થાય તો શું લાગણી અને સંવેદનાઓ બીલ ક્લીન્ટન અનુભવશે એવો વિચાર મને ઘણી વાર આવતો હતો, આ ચૂંટણીની સિઝનમાં. આજે પણ એ જ વિચાર મારા મનમાં ઘૂમરાતો હતો. રાતના દસ વાગ્યાના સમાચાર પૂરા થયા. ટીવી બંધ કરતાં, હું આવા વિચારોમાં જ ક્યારે નિદ્રાના ખોળે પોઢી ગઈ,

મને એની ખબર જ ન રહી…! બસ, પછી તો હું હતી, મારા સ્વપ્નના મુક્ત પ્રદેશનો સ્વૈરવિહાર હતો અને હતી ઓલ ધ પોસીબિલીટીસ અનલીમીટેડ…અને, કોને ખબર, સમયનો ગાળો અને વર્ષોનો તાળો, સપનાના એ પ્રદેશમાં બિલકુલ તાલમેલ વગરનો થઈ ગયો….! ને, હું સ્વપ્નીલ સ્વૈરવિહારના મુક્ત ગગનમાં પહોંચી જ નહોતી ગઈ પણ અચેતન મનને ત્યાં ઝંઝોડી પણ આવી હતી. મારા એ સપનાનો એક, એક, અક્ષર મને આજે પણ યાદ છે અને યાદ કેમ ન હોય, બીલની વાત હતી! તો આ હતો મારા સ્વપ્ન પ્રદેશનો વૈભવ…!
****************************ને, હું બની ગઈ હતી, મારા એ સ્વપ્ન પ્રદેશમાં, ૨૩ વરસની! ૨૦૧૬ની સાલમાં, જે ૨૦૧૬માં હું સાચી જિંદગીમાં ૬૭ વરસની હતી! પણ, મારા એ શમણામાં, ૨૩ વર્ષની હું બીલ ક્લીન્ટનના ફાઉન્ડેશનની ન્યૂયોર્કની ઓફિસમાં છેલ્લા એક મહિનાથી જોબ કરતી હતી. સવારના સાડા નવ થવા આવ્યા હતા. બીલ ક્લીન્ટન હજી આવ્યા નહોતા. જ્યારે પણ શહેરમાં હોય ત્યારે સવારના નવના ટકોરે એ હાજર થઈ જ જતા. હું મુંબઈમાં, બી એસ.સી. પાસ કરીને અમેરિકામાં ફાર્મસીનું ભણવા આવી હતી. ભણવાનું સહેલું હતું પણ કોર્ષવર્ક પૂરો થઈ જાય પછી, કોઈ પણ ફાર્મસીમાં ૧૫૦૦ કલાક ની ઈન્ટર્નશીપ કરવાની હતી જે મને જરાય ગમતી નહોતી. પ્રીસ્ક્રીપ્શન ભરવાના અને અમેરિકાની જટિલ વિમા કંપનીઓને મંજૂરી માટે ફોનો કરવાના જેથી કરીને ફાર્મસીને $માં વળતર પૂરતું મળે! આ ન ગમતી ઈન્ટર્નશીપ મેં પૂરી કરી લીધી અને લાયસન્સ પણ લઈ લીધું. આગળ હવે મારે ફાર્મસીની લાઈન છોડી, યેલ યુનિવર્સીટીમાં લો સ્કૂલમાં ભણવા જવું હતું. આમ સાયન્સમાંથી લો સ્કૂલમાં ભણવા જવું એવું ફક્ત અમેરિકામાં જ કોઈ પણ છોછ વિના થઈ શકે! મારી ઈચ્છા તો હીલરી ક્લીન્ટનની ઓફિસમાં ઈલેક્શનની સીઝનમાં ઈન્ટર્ન તરીકે કામ કરવાની હતી જેથી મને લો સ્કૂલમાં એડમીશન માટે રેકમન્ડેશન મળી શકે ને યેલમાં કદાચ એડમીશન મળી પણ જાય! પરંતુ હીલરીની ઈલિક્શન મેનેજમેન્ટમાં જે પોઝીશન ખાલી હતી એ મારી પસંદગીની નહોતી. મારી પસંદગીની ઈન્ટર્નની પોઝીશન ક્લીન્ટન ફાઉન્ડેશનમાં ખાલી હતી, ને, હું આથી જ આ ફાઉન્ડેશનમાં ઈન્ટરવ્યુ માટે આવી હતી અને મને અહીં જોબ મળી ગયો. આજે, પૂરા એક મહિના પછી, મને મારો એ ઈન્ટરવ્યુનો દિવસ આજે ઓચિંતો યાદ આવી ગયો હતો. બીજા બધા સાથે ઈન્ટરવ્યુની વિધી પત્યા પછી મને એ દિવસે જ્યારે કહેવામાં આવ્યું કે છેલ્લે મારે પુર્વ પ્રેસિડન્ટ ક્લીન્ટનને હવે મળવાનું છે, ત્યારની મનોસ્થિતિ નું વર્ણન શું કરું! એ જ્યારે મળ્યા ત્યારે એમના વ્યક્તિત્વની સાદગીસભર આભામાં હું તો આખેઆખી ઝબોળાઈ ગઈ હતી. એમણે જ્યારે મને પૂછ્યું, “Miss Kapadia, do you have any questions for me?” ને, કોણ જાણે કેમ, ત્યારે, મારાથી બેવકૂફીભર્યો સવાલ પૂછાઈ જવાયો! “Yes Sir. I have only one question. Do you come to office every day, right?” બાળકની જેમ એ ખડખડાટ હસી પાડ્યા. એ બોલ્યા, “Of course, I do if and when I am in the town. Is there anything specific with my presence in the office? Do not worry. Whether I am here or not, people in our office are extremely helpful. We all have a common mission and that is to serve public. I am confident that you will do a great job. If I can be of any help, please do not hesitate to approach me. All the best.” એ ઊભા થયા અને હેન્ડ-શેક કર્યું. ને, મેં ઘરે આવીને પહેલો ફોન, ભારતમાં રહેતી મારી બેસ્ટ ફ્રેન્ડ મેધાને કર્યો. મેધા અને હું હાઈસ્કૂલથી ખાસ મિત્રો હતા અને હજુ સુધી રહ્યા હતાં. મેં મારા આ ઈન્ટરવ્યુની વાત કરી ને અમે બેઉ મારા બેવકૂફી ભરેલા સવાલ પર મન મૂકીને હસ્યા હતા!
આજે, ઓફિસમાં બેઠી, બેઠી, એક મહીના સુધી આ ઈન્ટર્નશીપનો જોબ કર્યા પછી પણ મારી પાસે કોઈ પ્લાન નહોતો કે હું કઈ રીતે માતા-પિતા અને મારા વડીલ ભાઈ-બહેનોને સમજાવીશ કે હું સાયન્સ છોડીને આ પોલીટીક્સના જોબમાં શું કરી રહી હતી! હું વિચાર કરતી હતી કે મા અને ભાઈને ઈન્ડીયામાં શું કહીશ કે મીશીગન યુનિવર્સીટીમાં ફાર્મસીનો અભ્યાસ પૂરો કર્યા બાદ અને ફાર્મસીસ્ટનું લાયસન્સ લીધા પછી, હું કેમ આ લો સ્કૂલના ચક્કરમાં પડી? અહીં ઉત્સાહમાં ને ઉત્સાહમાં મેં આ ઈન્ટર્નશીપનો જોબ તો શરુ કરી દીધો હતો પણ ઘરે હજુ કહ્યું નહોતું આથી મારું ફેસબુક સ્ટેટસ કે લીંક્ડઈન એકાઉન્ટ કશું જ અપડેટ કર્યું નહોતું, સિવાય મારા બે ખાસ મિત્રો, મેધા અને આયેશા સિવાય. મેધા અને હું, એકડિયાથી સાથે ભણ્યા હતા પણ કોલેજ અને અભ્યાસની શાખા અલગ થઈ ગઈ હતી, છતાં પણ અમારી દોસ્તી સમય અને સ્થળના અંતર સામે અડગ અને અડીખમ રહી હતી. આયેશા અને હું કોલેજના મિત્રો હતા. બેઉ મારી સખીઓ મને જીવથી પણ અધિક વ્હાલી હતી. આજે મેધા ઓચિંતી જ યાદ આવી ગઈ. બીલની રાહ જોતાં મને થયું કે ઘણા જ વખતથી મારી મેધા સાથે કોઈ વાત થઈ નથી. મેં મારું લેપટોપ ખોલ્યું. ફેસબુકમાં લોગ-ઇન કરીને મેં જોયું કે મેધા પણ ઓન-લાઈન હતી અને મેં ચેટ કરવાનું ચાલુ કર્યુંઃ
હુંઃ “આઈ એમ વેઈટીંગ ફોર બીલ. આજ માટે મારી બોસે મને કઈં કામ સોંપ્યું નથી આથી સમય છે. તો મને થયું, તારી સાથે ઘણા સમયથી વાત નથી થઈ તો તને બોર કરું. બીલ કે મારી બોસ હજુ આવ્યા નથી, હું એમની રાહ જોઉં છું. શું કરે છે તું?”
મેધાઃ “તને તો મજા છે, યાર! તું તારા ગોરા, હેન્ડસમ ક્લીન્ટનની રાહ જો! અમારે ભાગે તો કોઈ દેશીની રાહ જોવાનું યે નસીબમાં નથી હજુ સુધી! અહીં બેઠી મમ્મીની બૂમો સાંભળું છું કે કામવાળી આવી જશે, નહાવા જા! ટેલ મી, વન થીંગ, શું ક્લીન્ટન હજુયે એટલા જ હેન્ડસમ લાગે છે?”
હુંઃ “ઓફ કોર્સ. વોટ અ પર્સનાલીટી! કેટલી એનરજી! નોન-સ્ટોપ કામ કરી શકે છે. ચલ, આઈ હેવ ટુ ગો. આઈ સી હીમ. હી ઈઝ કમીંગ હીયર. પછી વાત કરીશું.!”
મેં ફેસબુક બંધ કરી. બીલ વોઝ હીયર. મારી ક્યુબની સામે જ એમની ઓફિસ હતી. મને એમની ઓફિસના ફોન એક્સટેનશન પરથી ફોન આવ્યોઃ “હેલો, કાપડિયા, મે આઈ સી યુ ઈન માય ઓફિસ રાઈટ નાઉ?” મેં કહ્યું, “સ્યોર!” અને હું એમની ઓફિસમાં ગઈ. (મારા અને એમની વચ્ચેની વાતો, અલબત્ત, એ સપનામાં થઈ હતી પણ મને તો અક્ષરસઃ હજુ યાદ છે અને એજ સંવાદ અહીં અંગ્રેજી મિક્સ ગુજરાતીમાં રજુ કરું છું.)
બીલઃ “મીસ કાપડિયા, તમે થોડા દિવસોથી કઈંક પરેશાન લાગો છો. અહીં તો બધું બરાબર છે ને? ઓફિસમાં કોઈ તકલીફ તો નથી?”
હુંઃ “સોરી સર, જસ્ટ ફેમીલી ઈસ્યુ. મને મારા માતા-પિતાને સમજાવવા પડશે કે હું ફાર્મસીનો અભ્યાસ કર્યા પછી, લો સ્કૂલની પાછળ કેમ પડી ગઈ છું. યુ નો, ઈટ ઈઝ વેરી કોમ્પલીકેટેડ ઇન ધ ઈન્ડીયન હોમ! નથીંગ એલ્સ. પણ સર, હું તમને અને મીસ હીલરી ક્લીન્ટનને મારા આદર્શ માનું છું અને ભારત પાછા જઈ મારે, પોલિટીક્સમાં કામ કરવું છે અને દેશની સેવા કરવી છે.”
બીલઃ “એ તો ખૂબ જ સારી વાત છે કે તમે પાછા જઈને તમારા દેશ માટે કામ કરવા માગો છો. ન્યુ બ્લડ ઓલવેઝ બ્રીંગસ ન્યુ એનર્જી. શું એક્ઝેટલી કરવા માગો છો?
હુંઃ “નહીં સર, એટલો બધો વિચાર નથી કર્યો. પણ સર, મારે તમને એક સવાલ પૂછવો છે. તમારી પરવાનગી હોય તો આ સવાલ પૂછું. મને થોડો અચકાટ થાય છે.”
બીલઃ “કોઈ પણ મૂંઝવણ વિના પૂછો.”
હુંઃ “સર, સાચે જ પર્સનલ છે અને આપને જવાબ ન આપવો હોય તો ન આપશો પણ હું આપને તથા મીસ ક્લીન્ટનને મારા રોલ મોડલ માનું છું અને મારા માટે આ સવાલનો જવાબ તમારા તરફથી મળે તો એ મને નવી દિશા ચીંધશે. એટલે, પ્લીઝ, કોઈ ખોટી રીતે ના લેવાના હો, તો જ સર, હું આ સવાલ પૂછીશ. મારે હરગીજ તમને હર્ટ નથી કરવા.”
બીલઃ “જરા પણ મૂંઝાયા વિના પૂછો મીસ કાપડિયા. મારાથી જેટલી પ્રામાણિકતાથી જવાબ અપાશે એટલો આપીશ. પણ એક શરત છે કે આ સવાલનો જવાબ તમને કઈંક સારું શીખવા માટે અને ખોટું ન કરવા માટે પ્રેરણા આપે તો જ પૂછશો.” પછી એમની લાક્ષણિક ઢબમાં હસીને બોલ્યાં,” આજે મારી ફ્રેન્કનેસની સાથે તમારી વિવેકબુધ્ધિની એક સાથે આ પરીક્ષા છે, એ ભૂલશો નહીં. પૂછો.”
હુંઃ (હસીને) “સર, આ સવાલનો જવાબ આપ્યા પછી આપને પણ મને કહેવું પડશે કે હું આ examમાં પાસ થઈ કે નહીં. હું ખૂબ હિંમત કરીને પૂછી રહી છું, સર. તમે આઠ વર્ષો સુધી વ્હાઈટ હાઉસમાં કીંગની જેમ રહ્યા અને મીસીસ ક્લીન્ટન ફર્સ્ટ લેડી તરીકે રહ્યા હતા. પરંપરાગત, ફર્સ્ટ લેડી, વ્હાઈટ હાઉસમાં, પ્રેસીડન્ટના રહેઠાણ અને ઓફીસના રેમોડેલીંગ, કીચનમાં ડિનર શું બનાવવું, ખાસ મહેમાનોની આગતા-સ્વાગતા કેવી રીતે કરવાની અને લોક-કલ્યાણના કામકાજમાં ઈનીશીયેટિવ લેવાનો. બસ, આવા કાર્યોમાં, આજ પર્યંત બધા જ ફર્સ્ટ લેડી વ્યસ્ત રહેતા હોય છે. હવે આ વર્ષે જો મીસ ક્લીન્ટન ઈલેક્શન જીતીને વ્હાઈટ હાઉસમાં પ્રેસીડન્ટ બનીને જશે તો આપ, આપનો સમય કેવી રીતે ફાળવશો? આપ “ફર્સ્ટ જેન્ટલમેન” તરીકે શું કરશો? હું માનું છું કે આપ પાસે હમણાં પણ ઘણું જ કરવાનું છે. પણ આજ સુધી વ્હાઈટ હાઉસમાં આવું થયું નથી કે “ફર્સ્ટ જેન્ટલમેન” વિષે વિચાર પણ કરવો પડે. આ બાબતમાં આપ અને મીસ ક્લીન્ટન ટ્રેન્ડ સેટર છો! તો, સર, બીઈંગ અ મેન, તમે જો પરંપરાગત ડ્યુટીસ ન કરો તો શું મીસ ક્લીન્ટનને આ બધી જ બાબતો માટે કોઈને હાયર કરીને, એ સ્ટાફ મેમ્બરને પણ પોતાનું ધ્યાન આપવું પડશે? તમે શું કરશો, સર?”
બીલઃ (એક આંગળી પોતાના જમણા ગાલ પર મૂકી, ખુરસી થોડી ટેબલ તરફ ખસેડી ને ટેબલ પર જમણા હાથની કોણી ટેકવી, સહજ સ્મિત સાથે) “ખૂબ જ સરસ સવાલ પૂછ્યો છે તમે. હું પણ તમને જવાબ તાત્કાલિક અને ખૂબ પ્રામાણિકતાથી આપું છું. અત્યાર સુધી સાચા અર્થમાં મેં કઈં જ વિચાર્યુ નથી પણ સાથે એટલું તો માનું છું કે દરેક પરંપરા-ટ્રેડીશન તે એક સમયની ખાસ ડીમાન્ડમાંથી જન્મે છે. જે કામ અથવા જવાબદારી ફર્સ્ટ લેડી તરીકે હીલરી નિભાવતી હતી એ હું શીખીને કરી ન શકું એવું તો છે જ નહીં. હજુ ૩-૪ મહીનાની વાર છે. મેં આજ સુધી તો આવું કઈં વિચાર્યું નહોતું પણ આજથી ,જ હું મારી જાતને તૈયાર કરવા માંડીશ. જે પણ મારે કરવાનું છે તે હું કરીશ જેથી કરીને દેશની બાગડોર સંભાળવામાં જ હીલરીનો સમય જાય. તમારા સવાલે મને વિચાર કરતો તો કર્યો છે પણ વિચાર્યું ન હોત તોયે જે સમયની ડિમાન્ડ છે તે પ્રમાણે હું સહજ રીતે વર્તી શકું છું અને વર્તીશ જ, ઓન ધ સ્પોટ, એટલો કોન્ફીડન્સ મને છે જ. ”લુક, ટાઈમ પ્રમાણે જિંદગી જે પણ સ્ટેજમાં આપણને લઈ આવે કે મૂકે એમાંથી સારું અને સાચું તારવીને, સમય-સંજોગને honor કરીને, આપણું કર્તવ્ય નિષ્ઠાથી અદા કરવાની જવાબદારી આપણી છે.” જો હીલરી પ્રેસિડન્ટ બને છે તો એનું કામ છે, રાત-દિવસ દેશની સેવા કરવાનું. અમેરિકન લોકો એના પર એવો ભરોસો મૂકીને જ ઈલેક્ટ કરશે કે ઈલેક્ટ થયા પછી, એ દિલથી નિઃસ્વાર્થ ભાવે અમેરિકાને પોતાની સર્વીસ આપે અને એણે આપવી જ જોઈએ. વ્હાઈટ હાઉસમાં કેવા પડદા લગાડવા કે લંચ ડિનરમાં શું બનાવવું એ નકી કરવાનું કામ એઝ અ પ્રેસીડન્ટ ઓફ અમેરિકા, એનું નથી. એ મારી બેટર હાફ છે એટલે બાકીનું ડોમેસ્ટીક કામ મારે ભાગે આવવું જ જોઈએ અને પછી એ કઈં પણ ટ્રીવીયલ કામ કેમ ન હોય, હું ખુશીથી કરીશ. હા, મને શરુઆતમાં જે પણ નથી આવડતું એ શીખવામાં થોડીક હેલ્પ લેવી પડશે પણ મને કોઈ ઈગો ઈસ્યુ નથી. મને હીલરી પર ખૂબ જ ગર્વ છે. હું મારી જાતને ભાગ્યશાળી સમજીશ જો હું “ફર્સ્ટ લેડી” તરીકે જે કામ હીલરીએ કર્યું છે, એ બધા કામ હું એના જેટલા સરસ તો શું પણ એના જેવા ડેડીકેશનથી કરી શકું! શી ઈઝ એન અમેઝીંગ વુમન! હીલરીનો સાથ નિભાવવાનો ટર્ન હવે મારો છે.”
હુંઃ “મને જરા પણ નવાઈ નથી લાગી આ જવાબ સાંભળીને, સર! મને ગર્વ છે કે હું આપની જોડે આજે ક્લીન્ટન ફાઉન્ડેશનમાં બેસીને કામ કરી રહી છું અને આ વાતો “ફર્સ્ટ હેન્ડ” કરવાની તક મને મળી છે.” આ બોલતાં બોલતાં મારો અવાજ ગળગળો થઈ ગયો અને આંખો થોડી ભીની પણ થઈ ગઈ.
—–આંખો લૂછવા, હું મારા ચશ્મા કાઢવા મથું છું ત્યાં જ મારી આંખો ખુલી જાય છે. વધુ કઈં વિચાર્યા વિના, મારી પથારીમાંથી ઊભી થઈ, બાજુના ટેબલ પર પડેલા મારા ચશ્મા પહેરી, સમય જોયો તો સવારના ૩ વાગ્યા હતા. હું બાથરુમમાં જાઉં છું. ને, મારી નજર, બાથરુમના અરીસામાં જાય છે. હું જોઉં છું મારા વાળ સામે. અડધાથીયે ઓછા કાળા અને બાકી બધા સફેદ હતા. મને સપનાનો એ સંવાદ અને બીલનું વાક્ય યાદ આવી ગયા! ”લુક, ટાઈમ પ્રમાણે જિંદગી જે પણ સ્ટેજમાં આપણને લઈ આવે કે મૂકે એમાંથી સારું અને સાચું તારવીને, સમય-સંજોગને honor કરીને, આપણું કર્તવ્ય નિષ્ઠાથી અદા કરવાની જવાબદારી આપણી છે.”
——ને, એ સાથે જ, મને યાદ આવી ગયું એ ગીત “મૈ જિંદગીકા સાથ નિભાતા ચલા ગયા…!” ઊંઘ પાછી આવે એવા ચાન્સીસ તો ઓછા હતા. મને મારી અર્ધ તંદ્રામાં પણ કોણ જાણે કેમ, ઓચિંતુ જ થયું કે રાતના આ સુંદર સપનાની વાત મારે મેધાને તો કરવી જ રહી. આમેયે સપનાંમાં બીલને પૂછવાનું રહી ગયું હતું કે વિવેકબુધ્ધિની પરીક્ષામાં હું પાસ થઈ કે નહીં, તો મેધાને પૂછી શકાશે! ફેસબુક ખોલીને, આઈ ફોન પર…હું મેધા ટાઈપ કરું છું! હું હજુયે અડધી તંદ્રામાં જ હતી. પછી યાદ આવ્યું કે અરે, રીયલ લાઈફમાં તો ચાર દસકાનો સમય સરી ગયો છે, મેધાને મળે કે એની સાથે કોઈ પણ કોન્ટેક કરે! મેધા લગ્ન કરીને મસ્કત જતી રહી હતી ૧૯૭૫માં. એનો ત્યાર પછી કોઈ જ સંપર્ક નહોતો. ન જાણે ક્યાંથી ઓચિંતી મેધા મારા સપનામાં ફેસબુક પર ચેટ કરતી આવી ગઈ? મેધાની અટક પરણ્યા પછી શું હતી? આ સપનાએ મને હચમચાવી દીધી કે હું આટલા વરસોમાં મારી એ ખૂબ વ્હાલી સખીના સંપર્કમાં કેમ ન રહી? હવે મને મારી એ સમયની ખાસ મિત્રને શોધવી જ રહી. રીયલ લાઈફમાં તો હું ફેસબુક નવી જ શીખી હતી અને કમ્પ્યુટર પર ડાફાં જ મારતી હતી! ફેસબુકના બધા ફીચર હજુ તો આવડતા પણ નહોતા, પણ, મેધા વરસોનો આ ગાળો ઓળંગીને મનમાં ઘર કરી ગઈ હતી. મેધાનો વિચાર ખસતો નહોતો. મેધાને શોધવી જ રહી. હું મનમાં મનમાં ગણગણતી હતી “મેં જિંદગીકા સાથ નિભાતા ચલા ગયા!” અને ફેસબુક પર મારું સ્ટેટસ અપડેટ કર્યું “તુ કહાં યે બતા…! માને ના મેરા દિલ દિવાના”, મેધા…!”
બસ!

8 thoughts on “જિંદગી એક સફર હૈ સુહાના – એપીસોડ ૩.

  1. ”લુક, ટાઈમ પ્રમાણે જિંદગી જે પણ સ્ટેજમાં આપણને લઈ આવે કે મૂકે એમાંથી સારું અને સાચું તારવીને, સમય-સંજોગને honor કરીને, આપણું કર્તવ્ય નિષ્ઠાથી અદા કરવાની જવાબદારી આપણી છે.”
    ———
    ભલે આ બીલના નહીં પણ તમારા વિચારો હોય – એની પાછળ સાચું ડહાપણ ડોકાય છે.
    ————–
    મારો ‘બીલ’ અનુભવ ( સ્વપ્ન નહીં !) ….
    અરે! ભાઈ, આ બીલ ક્લીન્ટનની વાત નથી!

    અમે છ જણ ટ્રેનીંગ માટે કોલોરાડો રાજ્યના ડેન્વરમાં રોકાયા હતા. દરરોજ સવારે અમને ટ્રેનીંગ આપતી કમ્પનીની ઓફીસે અમે પહોંચી જતા.

    તે દીવસે અમે ત્યાં પહોંચ્યા. લોબીમાં થઈ, અમને ભાશણ આપવા માટેના નીયત ઓરડા તરફ અમે જઈ રહ્યા હતા. ત્યાં સામે રોન ( રોનાલ્ડ) સાથે અમારો ભેટો થઈ ગયો. અમને ટ્રેનીંગ આપતી તજજ્ઞોની ટોળી ( ટીમ)નો તે મુખ્ય સુત્રધાર ( લીડર) હતો. તેની બન્ને બગલમાં બબ્બે મોટી બોક્સ ફાઈલો દબાવેલી હતી. અને તે ધસમસતો ક્યાંક જઈ રહ્યો હતો. અમે તેને ‘ ગુડ મોર્નીંગ ‘ કહ્યું. તેણે પણ અમને જવાબ આપ્યો.

    અમારામાંના એકે તેને પુછ્યું ,” રોન1 તું ક્યાં જઈ રહ્યો છે?”

    રોને કહ્યું ,” બીલને મળીને પાંચેક મીનીટમાં આવું છું.”

    અમને થયું કે બીલ તો કેવો ય મોટો જનરલ મેનજર હશે.

    પછી તો અમારો શીક્ષણ વર્ગ શરુ થયો. ત્રીજું ભાશણ ‘બીલ’નું હતું. ત્યારે અમને ખબર પડી કે, બીલ તો બહુ જ જુનીયર અફસર હતો. તે રોનનો સાહેબ નહીં પણ મદદનીશ હતો !

    હવે તમે જ વીચારો. આ રોન સાહેબ અમારી જેમ, ભારતીય કમ્પનીના મેનેજર સાહેબ હોત તો?

    Liked by 1 person

  2. ટાઈમ પ્રમાણે જિંદગી જે પણ સ્ટેજમાં આપણને લઈ આવે કે મૂકે એમાંથી સારું અને સાચું તારવીને, સમય-સંજોગને honor કરીને, આપણું કર્તવ્ય નિષ્ઠાથી અદા કરવાની જવાબદારી આપણી છે.” દરેકે સંજોગો પ્રમાણે પોતાની જિંદગીને ગોઠવવી પડે છે..સાચું તારણ જિંદગીનું એ જ છે.અને ત્યારે તમારા પ્રિય ગીતની પંકતિ યાદ આવે છે “ગમ ઔર ખુશીમે ન ફર્ક મેહસુસ હો જહાં મૈં દિલકો ઉસ મકામપે લાતા ચલા ગયાં..પણ પણ દિલ તો દિલ હૈ, દિલકા એતબાર ક્યા કિજિએ આ ગયાં જો કિસિપે પ્યાર ક્યા કિજે!! અને સંજોગોને વશ ના થઈ શકીયે ત્યારે જ કવિ બનાતું હશે!!

    Like

  3. અમારા અમેરીકાના બાવી ( બાવાની વહુ ) નહીં પણ વર્ષના ઘણાખરા અનુભવો મળતા આવે છે.
    રાજકીય પક્ષોમાં અમુક લોકો ‘થીન્ક ટેન્ક’ ગણાય અને અમુક માણસો ‘ફૂટ સોલ્જર’ ગણાય છે તો કેટલાક કમાણી માટે પોલીટીકલ સાયન્સ નો અભ્યાસ કરે.અમારા એક સ્નેહીએ ટ્રમ્પ પર બીટ કરી અને તેના પ્રમાણે તે ન્યાલ થઇ ગયો ! એને દીવાલ કે પુલ સાથે કાંઇ લેવા દેવા નહીં પણ ફીક્સીગ પર શ્રધ્ધા હતી !
    દાવડાજી કહે તેમ ચહેરાચોપડી એ ઘણાની મેધા બદલી છે એમા અમે પણ ખરા…
    .મે જિંદગીકા સાથ નિભાતા ચલા ગયા, હર ફિકર કો ધૂએમે ઉડાતા .–
    ગણગણાટ અમારા વડીલને સંભળાઇ ગયો તેઓ રમુજમા કહે તારે.. મે જિંદગીકા સાથ નિભાતી ચલી ગયી, ગાતા સીગારેટ-ભલે ઇલોકટ્રેનીક-પીતા ગવાય હર ફિકર કો ધૂએમે ઉડાતી ચલી ગયી.
    ઇતેંજાર એપીસોડ ચારનો…
    વળી યાદ આવ્યો પ્રશ્ન –‘દાદી , ચારમાંથી બાવી જાય ?’

    Liked by 1 person

  4. best again—બીલનું વાક્ય યાદ આવી ગયા! ”લુક, ટાઈમ પ્રમાણે જિંદગી જે પણ સ્ટેજમાં આપણને લઈ આવે કે મૂકે એમાંથી સારું અને સાચું તારવીને, સમય-સંજોગને honor કરીને, આપણું કર્તવ્ય નિષ્ઠાથી અદા કરવાની જવાબદારી આપણી છે.”
    Megha ben if you meet again on fb–let us know !!!!
    I have such golden experience of meeting my room partner of engg. college– who was wing commander then–it was great great surprise.

    Liked by 1 person

પ્રતિભાવ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s