હેલ્થ એન્ડ કેર ફાઉંડેશન – ૫ (ડો. ભરત ભગત)


ઉડાન : અપેક્ષાઓ અને આકાંક્ષાઓ

ત્રણ-ચાર મહિના પછી એક બાળકને લઈ એનાં માતા-પિતા મારી હૉસ્પિટલમાં આવ્યા. મારા સ્ટાફે પૂછ્યું : ભાઈ, તમને તારીખ આપી છે? પહેલાં તપાસ કરાવી છે? એમનો ગામડિયો જવાબ હતો તપાસ હારું તો આવ્યા છીએ. તમતમારે દાખલ કરી ઘો. ઑપરેશન કરવાની હાટુ તો આવ્યા છીએ. જુઓ બધુ હંગાથે છે. સ્ટાફે કહ્યું કે સાહેબ તો શનિવારે જ મળે તો સીધી જ વાત, “તે તમતમારે એને બોલાવી લ્યો.” ઘણું સમજાવ્યા પણ એતો અડીંગો જમાવી બેસી ગયા.

સાંજે હું ઘેર આવ્યો અને એમને સમજાવવાની કોશિષ કરી. એ અતિદુરાગ્રહી હતા. આજે જ દાખલ કરો અને કાલે ઑપરેશન. એમની લાચારી હું સમજી શકતો હતો, એમની વેદના હું વાંચી શકતો પરંતુ મારી મર્યાદા એ સમજવા તૈયાર જ ન હતાં. મેં દિશા બદલી. એમના દુરાગ્રહને સમજવા પ્રયત્ન શરૂ કર્યો. ધીમે ધીમે મેં વાત શરૂ કરી. એમના આટલા દુરાગ્રહ માટે કારણ જાણવાનો પ્રયત્ન કર્યો ત્યારે એમની અપેક્ષા, ઊંડાણથી ઉતરી આવેલી શ્રદ્ધા સાથે જોડાયાનો ખ્યાલ આવ્યો.

એમના શબ્દો હતાં : “સાહેબ, અમારા ગામની છેડી . . . ચાલવાની વાત તો કયાં ઊભી પણ રહેતી ન હતી. તમારે ત્યાં થયેલા ઑપરેશન પછી આજ એ ગામના ચોકમાં લંગડી રમે છે. મારા છોકરાને પણ સાહેબ સારું કરી દ્યો.” એની શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસે મને હચમચાવી દીધો. હૈયે આનંદ થયો- આંખોમાં આનંદ, આંસુથી હું ભીંજાઈ ગયો. હું તો નિમિત્તમાત્ર છું એ ભાવ આવી ગયો. વાસ્તવિકતા ઉપર લાગણીઓ છવાઈ ત્યારે મન ઉપર એક ત્રિકોણ સજતો દેખાયો. ત્રિકોણના એક ખૂણે હતી ગરીબ- અપંગની વેદના, બીજા ખૂણે હતી અપેક્ષાઓ અને આકાંક્ષાઓના આવનારા ઘોડાપૂર અને ત્રીજો ખૂણો હતો મારી મજબૂરીઓનો, મર્યાદાઓનો, પૂરતાં સ્થળ, સમય, તબીબો અને નાણાંકીય સાધનોનો અભાવ.

એ સમયની તાતી જરૂર હતી બધી મર્યાદાઓથી ઉપર ઉઠી, મુશ્કેલીઓને પાર કરી કોઈના આંસુ લુછી સકાય તો લુછવા માટે કટીબધ્ધ થવાની. વિકાસના પટ માટે જરૂરી હતાં પરિશ્રમ અને શુધ્ધ ભાવથી સભર શ્રધ્ધાની તથા બુધ્ધિના સમન્વયની.

દંપતીની વાત મેં શ્રીજી સમક્ષ મૂકી દીધી. તુરત રસ્તો મળી ગયો. ટીકુ આવી ગયો. તપાસ થઈ ગઈ. સમજાવીને તારીખ આપી દંપતિને પરત મોકલ્યા. હવે શરૂઆત થતી હતી ઝરણાંઓનાં નદીમાં સમર્પણની ! ઝરણું ખોવાઈ જવાનું હતું નદીમાં, અમારી બધીજ મર્યાદાઓને લોપી જવાનો દિવસ હતો. દરેક પગલે તમારી મયાદી આગળ હોય જ છે પરતું પગલું માંડો એટલે ક્ષેત્ર વિસ્તરતું જાય. દૂર અધારામાં જવાનું હોય ત્યારે ફાનસનું અજવાળું આગળના પગલાનું અંતર અજવાળી આપે અને એમ જ આગળ વધાય, એવું જ કંઈ આખી જિદંગી આ સંસ્થામાં બનતું રહયું છે.

આવા પ્રસંગો વારંવાર બનવા માંડ્યા. અમને અડચણો પડવા માંડી. મારા અને કનકના દર્દીઓ વચ્ચે અચાનક આવી ચઢેલા દર્દીઓનો કાફલો મુશ્કેલીઓ ઊભી કરવા માંડ્યો. સફળતાની, નિ:શુલ્ક સારી સારવારની વાતો ચારે બાજુ પ્રસરવા માંડી. નિયમિતપણે આવતી દર્દીઓની સંખ્યા વધવા માંડી. સમજાયું કે જે પ્રવૃત્તિ નિજાનંદ માટે, ચોક્કસ સંખ્યા માટે અને મર્યાદિત સાધનો – તબીબોથી કરી હતી તેનો વ્યાપ અને વિસ્તાર વધવાનો જ છે. નક્કી કરવાનું હતું કે હવે અટકવું છે કે આગળ વધવું છે. અમારા માટે એક બાજુ રણ, એક બાજુ નદીની સ્થિતિ હતી. અમે બધાએ નદીની દિશા પકડી. સામુહિક નિર્ણય હતો એટલે અમે પૃથક્કરણ કર્યું. જરૂરિયાત હતી વધારે પથારીઓની, કનકે તુરત જ વધારાની પથારીઓ આપવા સંમતિ આપી, શનિવારના બદલે હવે રવિવારે ઓપીડી અને સર્જરી કરવાની ટીકુએ તૈયારી બતાવી સાથે વિનંતિ કરી કે આપણે સર્જનની અને એનેસ્ટથીસ્ટની ટીમ મોટી કરવી પડશે. પૈસાનો વિચાર મારે કરવાનો હતો.

અત્યાર સુધી જે થયું એ હંગામી ધોરણે હતું, મર્યાદિત લક્ષ્ય સાથેનું હતું. આવ્યું એ સહજતાથી કરતાં રહ્યા. કોઈને પણ ખ્યાલ ન આવ્યો કે આટલું બધું કેટલી સહજતાથી થઈ ગયું. હવે ઝરણાંએ નદી બનવાનું હતું એટલે લાંબાગાળાનું આયોજન, ઊંચા લક્ષ્ય અને વધારે મોટી ટીમ તથા ખર્ચ સાથે કરવાનું હતું. હવે અમારી સફરને ભાર વિના, આનંદમયી છતાંયે વ્યવસ્થિત આયોજનથી કરવાની હતી. આગળનું પ્લાનીંગ કરવાના સમયે મેં નિર્ણય કર્યો હતો કે કયારેય કોઈ પાસે એક રૂપિયો પણ માંગીશ નહીં. સેવા મારે કરવી હતી પણ માંગણદાસ તરીકે નહીં જ. મારું કામ બતાવીશ, આયોજન સમજાવીશ છતાંયે આટલું આપો એ શબ્દ કયારેય નીકળશે નહીં. આ નિર્ણય આજ સુધી અખંડિત રહયો છે. મને જોઈને કોઈ મોં ફેરવી લે એ મને મંજુર ન હતું. હા, એકવાર કોઈ પોતાની ઇચ્છા બતાવે તો એની પાછળ પડી પણ જઉં. આજે ૩૪ વર્ષ પછી પણ કામ વધતું ચાલ્યું છે, પ્રવૃત્તિઓ વિસ્તરી છે અને માંગ્યા વિના દાન મળતું રહ્યું છે.

હરોળ ઝૂઝતી રાખી, શિવાજીના કહેણથી,

મારતે ઘોડલે બાજી ઊભો આવી સમીપમાં.

આપો મને મહારાજ, પચાસ તરવરિયા,

ભવાની આપણી સૌની લાખેણી રાજ રાખશે.

આજ સુધી તરવરિયા મળતા ગયાં છે અને કવિના શબ્દોને તાલમેલથી અનુભવ્યા છે, લાજ જળવાઈ રહી છે .

એવો જ એક તરવરિયો યુવાન, ઉત્તમ સર્જન, વિચાર-આચારમાં સ્પષ્ટ છતાંયે પ્રસિદ્ધિથી દૂર એવાં ડૉ. પ્રકાશ અમીનનું નામ મગજમાં ઝબકી ગયું. ઘડી વેડફયા વિના મળી લીધું. સિવિલમાં ફુલટાઇમ આસી. પ્રોફેસર એટલે વિના મૂલ્ય આ સેવા કરવાની મંજૂરી લઈ, બીજા જ રવિવારથી હાજર, પ્રામાણિક-મહેનતુ માનવી, ગુણવત્તાનો આગ્રહી અને એના જ કારણે અમે સંસ્થામાં નિયમ સ્થાપી દીધો છે કે ઓછું કરશું પણ સારું જ કરશું. આંકડા નહીં – ગુણવત્તાસભર કાર્ય, ગરીબને પણ ઉચ્ચત્તમ કક્ષાની સારવાર. થોડાં જ સમયમાં એ અમારો ટીમ લીડર બની ગયો.

રાણા પ્રતાપને હવે ભામાશાની જરૂર હતી. ઓચિંતા જ દેવદૂત ભામાશા બનીને આવ્યા. શ્રી સુરેશભાઈ શાહ એક મોટા ઉદ્યોગપતિ પરંતુ જરાય અહમ નહી. સાવ સાદી અને સરળ. મીઠા બોલા. એમની દીકરીનું મેં ઑપરેશન કરેલું એટલે છ સાત દિવસ એ આ બધું જોયા કરે. રજા આપવાના દિવસે મારી ફી ચૂકવી – માંગી એના કરતાં વિશેષ. શિષ્ટાચાર પૂરો થયો પછી એમણે કહ્યું : “ભરતભાઈ તમે સ્વાર્થી છો !” મને વીજળીનો કરંટ લાગ્યો. જાતને નીરખી. મને મારામાં કોઈ દોષ ના દેખાયો. હું જવાબ માંગું કે કેમ આવું બોલ્યા, એ પહેલાં જ તેમણે જવાબ આપી દીધો. “તમે અને તમારી ટીમ આટલું બધું સારું કામ કરી પુણ્યનું ભાથું બાંધો છો તો થોડું ભાથું બાંધવાની તક અમને પણ આપો ને ! પવિત્ર ગંગામાં અમને પણ ડૂબકી લગાવવા દો. મૂઠી બંધ કરીને આપી ગયા. ન નામની ખેવના ના પ્રતિષ્ઠાની. એક જ શરત કે કોઈને કહેશો નહીં. મેં આપ્યા છે તેનો ભાર પણ તમે ના રાખશો. ત્રણ દાયકાથી શરૂ થયેલી આ મુકદાન – ગુપ્તદાનની એમની પદ્ધતિ આજ પર્યત ચાલુ છે. હવે તો એક સીધા જ એકાઉન્ટમાં જમા કરાવી દે છે અને મને ખબર જ ના પડે.

સલામ કરવાનું મન કનકને થાય છે. શા માટે સલામ જ કરું છું? માત્ર પત્ની તરીકે નહીં પરંતુ એક અલગ વ્યકિત તરીકે પણ, અમે ધીરે ધીરે એની ચાર બેડ ખૂંચવી લીધી. રવિવાર સવારે મેળો જામે. ૪૦ – ૫૦ નવા જૂના દર્દી. ચાર ઓપરેશન થાય. સવારના સાતથી બપોર બાર સાડાબાર સુધી કામ થાય. હૉસ્પિટલ ગંદી થાય. દાખલ કરેલાં દર્દીઓ ગંદકી કરે, ગમે ત્યાં ડોકિયાં કરે, જ્યાં ત્યાં જમે. હું અને કનક અમારી પ્રેકટીસની ઊંચાઈ પર, જગ્યાનો અભાવ અમારા માટે શરૂ થયો કારણકે અમારો એક આખો જનરલ વૉર્ડ પોલીઓ સર્જરી માટે જતો રહ્યો હતો. ખર્ચ પણ ઘણો થાય એ તો ઠીક પરંતુ જ્યારે અમારા દર્દીઓ ફરીયાદ કરે ત્યારે અકળામણ થાય. કનક ખૂબ ચીવટવાળી, સફાઈની આગહી એટલે કયારેક દુ:ખી થાય – ગુસ્સો કરે પણ બીજા દિવસે સાવ સામાન્ય. એના દર્દીઓને એટલા સંભાળે કે કનકની ફી ચૂકવ્યા પછી વિકલાંગો માટે દાન દેતા જાય, ધીરેધીરે અમારી ટીમ, ડૉકટરો અને કાર્યકર્તાઓ સાથે દસ – બારની થઈ. સહુ સવારે સાત વાગે આવી જાય, બાર – સાડાબારે કામ પૂરું થાય એટલે કનકનું કહેણ પહોંચે કે બધા ઉપર આવી જાવ. ગરમ નાસ્તો – ચા પાણી તૈયાર હોય. કનક બધાને પ્રેમથી ખવડાવતા ખવડાવતા “અન્નપૂર્ણા” બની ગઈ. સમગ્ર કાર્યમાં એનો કહ્યા વિનાનો સહયોગ. સહજતાથી એણે બધું કામ ઉપાડી લીધું. પોતાની જાતને પડદા પાછળ રાખી, ખૂબ ભોગ આપી યશ અને પ્રતિષ્ઠા મને આપ્યાં. પત્ની તરીકે પતિ સાથે કરેલાં બધાં ઝગડાના ગુના માફ !

કનકની આ કાર્ય પ્રત્યેનો લગાવ એણે ક્યારેય શબ્દોમાં નથી મૂક્યો, ક્યારેય દેખાડો નથી કર્યો, ક્યારેય જશ લેવાનો પ્રયત્ન નથી કર્યો પણ એની લાગણીને સમજવા એક પ્રસંગ અચૂક અહીં જ મૂકીશ. કનકની હોસ્પીટલમાંથી કરેકટીવ સર્જરીનું કાર્ય ૧૯૯૩માં રાયપુર ખાતે ગયું ત્યારે અમારા ટ્રસ્ટી પ્રવીણભાઈએ કનકને પૂછ્યું કે, “કનકબેન તમને કેવું લાગે છે.” એક જ વાક્યમાં તેની અભિવ્યક્તિ હતી : “દીકરી હવે સાસરે જઈ રહી છે.” આનાથી વધારે એના લગાવ માટેનું પ્રમાણપત્ર કયું હોય?

અમારી ટીમમાં એક નવો હસમુખો, સદાય હસતો યુવા સર્જન ડૉ. કલ્પન દેસાઈ જોડાયો. અનાવિલ બાહ્મણ એટલે સ્પષ્ટ વકતા – કાર્ય અને વિચારમાં સ્પષ્ટ અને મક્કમ. પોતાના વ્યવસાયમાં રહીને એણે વ્યવસાયિક સેવાઓ કરવી હતી એટલે એને આ ગ્રુપમાં સામેલ થવું ગમ્યું. આજ સુધી અમારી જોડી અખંડિત છે. સર્વજ્ઞ, જયેન્દ્ર તો સપરિવાર હતાં જ એમાં ડૉ. સરલાબેન અને નિકુંજ દંપતિ ઉમેરાયા. કામ વધતું ચાલ્યું, રવિવાર બધા માટે આતુરતાનો દિવસ હતો. કોઈને ભાર ન હતો, થાક ન હતો, સમય આપ્યાનો રંજ ન હતો અને એમાંયે તબીબોને પોતાની પ્રેકટીસ તૂટશે એનો ડર ન હતો . રોહિત પારેખે બીજા એનેસ્થેટીસ્ટ જોડ્યા . ડૉ . જે. સી. શાહ, ડૉ. હિમાંશુ શાહ, ડૉ. આર. કે. પટેલ વારાફરતી સેવા આપે.

ધીમે ધીમે પોલીયો ફાઉન્ડેશનના પાયામાં એક સિદ્ધાંત સ્થપાઈ ગયો, સારા માણસો સાથે રહી સારું કામ કરે. આ જ સિદ્ધાંતથી આજે સમાજના તમામ સ્તરના લોકો અમારી સાથે જોડાઈ શકે છે. હું હંમેશા કહેતો આવ્યો છું અને માનતો પણ, કે જેની પાસે જે છે તે સમાજને આપે. કોઈ સમયદાન તો કોઈ કૌશલ્યદાન, કોઈ ધનદાન તો કોઈ જ્ઞાનદાન. મારું કામ આ બધાને જોડવાનું અને આવનાર દરેકની ઈચ્છા અને શક્તિને જાણી તેમને આ પરિવારના સભ્ય બનાવવાનું. આ જ સિદ્ધાંતને કારણે અમને દાતાઓ, કાર્યકર્તાઓ અને તબીબોની સેવાઓ સતત મળતી રહી છે.

3 thoughts on “હેલ્થ એન્ડ કેર ફાઉંડેશન – ૫ (ડો. ભરત ભગત)

  1. બહુ ઉમદા કાર્ય કરી રહ્યા છો.. બહુ સરસ.. આ કાર્ય શરૂ કર્યા પછી તમે એક વસ્તુ તો જરૂર માર્ક કરી હશે, જે તમે જણાવ્યું જ છે, કોઈએ તો શરૂ કરવું પડે અને શરૂ કરનાર ખુદ નિષ્ઠાવાન હોય તો સારા કાર્યમાં સાથ આપવામાં ધનદાન, શ્રમદાન, કૌશ્લ્યદાન, જ્ઞાંનદાન વગેરે મળતાજ રહે છે.

    Like

  2. બહુ સુંદર લેખ છે.

    બહુ ઉમદા કાર્ય કરી રહ્યા છો.. બહુ સરસ.. આ કાર્ય શરૂ કર્યા પછી તમે એક વસ્તુ તો જરૂર માર્ક કરી હશે, જે તમે જણાવ્યું જ છે, કોઈએ તો શરૂ કરવું પડે અને શરૂ કરનાર ખુદ નિષ્ઠાવાન હોય તો સારા કાર્યમાં સાથ આપવામાં ધનદાન, શ્રમદાન, કૌશ્લ્યદાન, જ્ઞાંનદાન વગેરે મળતાજ રહે છે.

    મનસુખલાલ ગાંધી
    Los Angeles, CA
    U.S.A.
    ________________________________

    Like

  3. best explanation using triangle to understand other’s need- indeed : “એની શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસે મને હચમચાવી દીધો. હૈયે આનંદ થયો- આંખોમાં આનંદ, આંસુથી હું ભીંજાઈ ગયો. હું તો નિમિત્તમાત્ર છું એ ભાવ આવી ગયો. વાસ્તવિકતા ઉપર લાગણીઓ છવાઈ ત્યારે મન ઉપર એક ત્રિકોણ સજતો દેખાયો. ત્રિકોણના એક ખૂણે હતી ગરીબ- અપંગની વેદના, બીજા ખૂણે હતી અપેક્ષાઓ અને આકાંક્ષાઓના આવનારા ઘોડાપૂર અને ત્રીજો ખૂણો હતો મારી મજબૂરીઓનો, મર્યાદાઓનો, પૂરતાં સ્થળ, સમય, તબીબો અને નાણાંકીય સાધનોનો અભાવ.”

    very simply you explained life movement :”હવે શરૂઆત થતી હતી ઝરણાંઓનાં નદીમાં સમર્પણની ! ઝરણું ખોવાઈ જવાનું હતું નદીમાં, અમારી બધીજ મર્યાદાઓને લોપી જવાનો દિવસ હતો. દરેક પગલે તમારી મયાદી આગળ હોય જ છે પરતું પગલું માંડો એટલે ક્ષેત્ર વિસ્તરતું જાય. દૂર અધારામાં જવાનું હોય ત્યારે ફાનસનું અજવાળું આગળના પગલાનું અંતર અજવાળી આપે અને એમ જ આગળ વધાય, એવું જ કંઈ આખી જિદંગી આ સંસ્થામાં બનતું રહયું છે.”

    Mantra for Progress is : “વિકાસના પટ માટે જરૂરી હતાં પરિશ્રમ અને શુધ્ધ ભાવથી સભર શ્રધ્ધાની તથા બુધ્ધિના સમન્વયની.”

    Every one should know that life SAFAR how to plan : “હવે અમારી સફરને ભાર વિના, આનંદમયી છતાંયે વ્યવસ્થિત આયોજનથી કરવાની હતી.”

    Proud of ડૉ. પ્રકાશ અમીન and due to him : “એના જ કારણે અમે સંસ્થામાં નિયમ સ્થાપી દીધો છે કે ઓછું કરશું પણ સારું જ કરશું. આંકડા નહીં – ગુણવત્તાસભર કાર્ય, ગરીબને પણ ઉચ્ચત્તમ કક્ષાની સારવાર. થોડાં જ સમયમાં એ અમારો ટીમ લીડર બની ગયો.”

    and ..ભામાશા બનીને આવ્યા. શ્રી સુરેશભાઈ શાહ : “ત્રણ દાયકાથી શરૂ થયેલી આ મુકદાન – ગુપ્તદાનની એમની પદ્ધતિ આજ પર્યત ચાલુ છે. હવે તો એક સીધા જ એકાઉન્ટમાં જમા કરાવી દે છે અને મને ખબર જ ના પડે.”

    yes she deserve salutes from all of us too -સલામ કરવાનું મન કનકને થાય છે. why not she is also Aanpurna to for team : “કનક ખૂબ ચીવટવાળી, સફાઈની આગહી એટલે કયારેક દુ:ખી થાય – ગુસ્સો કરે પણ બીજા દિવસે સાવ સામાન્ય. એના દર્દીઓને એટલા સંભાળે કે કનકની ફી ચૂકવ્યા પછી વિકલાંગો માટે દાન દેતા જાય, ધીરેધીરે અમારી ટીમ, ડૉકટરો અને કાર્યકર્તાઓ સાથે દસ – બારની થઈ. સહુ સવારે સાત વાગે આવી જાય, બાર – સાડાબારે કામ પૂરું થાય એટલે કનકનું કહેણ પહોંચે કે બધા ઉપર આવી જાવ. ગરમ નાસ્તો – ચા પાણી તૈયાર હોય. કનક બધાને પ્રેમથી ખવડાવતા ખવડાવતા “અન્નપૂર્ણા” બની ગઈ. ”

    great compliments to Kanak Bhabhi-Ji :”પત્ની તરીકે પતિ સાથે કરેલાં બધાં ઝગડાના ગુના માફ !”

    Great view for life- and fully unattached : “કનકની હોસ્પીટલમાંથી કરેકટીવ સર્જરીનું કાર્ય ૧૯૯૩માં રાયપુર ખાતે ગયું ત્યારે અમારા ટ્રસ્ટી પ્રવીણભાઈએ કનકને પૂછ્યું કે, “કનકબેન તમને કેવું લાગે છે.” એક જ વાક્યમાં તેની અભિવ્યક્તિ હતી : “દીકરી હવે સાસરે જઈ રહી છે.” આનાથી વધારે એના લગાવ માટેનું પ્રમાણપત્ર કયું હોય?”

    Team RATNAS : “હસમુખો, સદાય હસતો યુવા સર્જન ડૉ. કલ્પન દેસાઈ ”
    ” જયેન્દ્ર તો સપરિવાર હતાં”
    “ડૉ. સરલાબેન અને નિકુંજ દંપતિ ઉમેરાયા”
    ” રોહિત પારેખે બીજા એનેસ્થેટીસ્ટ જોડ્યા . ડૉ . જે. સી. શાહ, ડૉ. હિમાંશુ શાહ, ડૉ. આર. કે. પટેલ વારાફરતી સેવા આપે.”

    100 touch philosophy : “હું હંમેશા કહેતો આવ્યો છું અને માનતો પણ, કે જેની પાસે જે છે તે સમાજને આપે. કોઈ સમયદાન
    તો કોઈ કૌશલ્યદાન,
    કોઈ ધનદાન તો
    કોઈ જ્ઞાનદાન.
    મારું કામ આ બધાને જોડવાનું
    અને આવનાર દરેકની ઈચ્છા અને શક્તિને જાણી તેમને
    આ પરિવારના સભ્ય બનાવવાનું.
    આ જ સિદ્ધાંતને કારણે અમને
    દાતાઓ,
    કાર્યકર્તાઓ અને
    તબીબોની સેવાઓ સતત મળતી રહી છે.”

    Like

પ્રતિભાવ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s