Category Archives: ઉજાણી

આધુનિક કવિતા અને ગઝલના સર્જક ભાવેશ ભટ્ટ

(૧૯૭૫ માં અમદાવાદમાં જન્મેલા ભાવેશ ભટ્ટ આધુનિક કવિતા અને ગઝલ માટે સાહિત્યપ્રેમીઓમાં જાણીતા છે. માત્ર ૨૫ વર્ષની વયે જ એમણે સુંદર રચનાઓ આપવાની શરૂઆત કરી દીધેલી. ૨૦૦૯ માં એમનું પ્રથમ પુસ્તક “છે તો છે” અને ૨૦૧૪ માં એમનું બીજું પુસ્તક “ભીતરનો શંખનાદ” પ્રગટ થયા. ૨૦૧૪ માં એમને શયદા પુરસ્કાર એનાયત થયો હતો. Continue reading આધુનિક કવિતા અને ગઝલના સર્જક ભાવેશ ભટ્ટ

થોર ફાડી ઉગ્યુ ગુલાબ (રાજુલ કૌશિક શાહ)

“હેપ્પી વેલેન્ટાઇન્સ ડૅ, નિરજા….” એક સરસ મઝાના સ્માઇલ સાથે નિલયે નિરજાને વીશ કર્યુ.

“હેપ્પી વેલેન્ટાઇન્સ ડૅ.. નિલય” એવા જ મસ્તીભર્યા સાદે નિરજાએ નિલયને પ્રતિસાદ આપ્યો.

હવે આ જોઇને કોઇને પણ આમાં કશું જ નવું કે અસામાન્ય તો ના જ લાગે.. અને લાગે તો જ નવાઇ. કારણ કે ૨૧મી સદીના સ્માર્ટ , ગુડ લૂકીંગ અને વેલ સેટલ્ડ કપલ માટે આ કોઇ નવિન- રોમેન્ટીક કે કલ્પના બહારનો સંવાદ તો નહોતો જ. નિરજા કે નિલય સાથે અગંત કે ઔપચારિક મિત્રતા ધરાવતા મિત્રવૃંદ માટે તો આ મેઇડ ફોર ઇચ અધર કપલ હતું કે જેમની સૌને ઇર્ષ્યા આવતી.હદ બહારની સામ્યતા ધરાવતી વિચારસરણી અને ગમા-અણગમાનું પરફેક્ટ કોમ્બિનેશન હતું આ બંનેમાં. Continue reading થોર ફાડી ઉગ્યુ ગુલાબ (રાજુલ કૌશિક શાહ)

એકલી (પૂર્વી મલકાણ)

હું ઘણાં સમયથી એકલી રહું છું. કારણ એ ગયાં પછી મારો દીકરો એનાં લક્ષ્યને શોધવા નીકળી પડ્યો જેથી ઘરમાં રહી ગઈ હું એકલી. આ એકલતાની સામે લડવા માટે રોજ સાંજે બહાર નીકળી પડું છું. આજે ય નીકળી પડી મારી એજ એકલતા સાથે. Continue reading એકલી (પૂર્વી મલકાણ)

માનસ (છાયા ઉપાધ્યાય)

ઊંઘ પુરી થયાનો ભાવ જાગ્યો. રહી સહી નિંદરને ખસેડવા તેણે શરીર પરથી ચૉરસો હટાવી બંધ આંખે જ આળસ મરડી. “મરડાવાને બદલે શરીર આમ વળ્યું કેમ ?” તેલ પાયેલી રાશ જેવી લીસ્સી અને બળુકી અનુભૂતિએ તેની ઊંઘ ઉડાડી દીધી હતી. “શું હું ઊંઘમાંથી જાગી છું કે નવો જન્મ પામી છું?” તેને સવાલ થાય છે. જે સ્થળે શરીર ફેણ માંડીને બેઠું છે, તે તેને અજુગતુ લાગે છે. સામેની દિવાલેથી  ફેંકાતી ફિલ્ટર્ડ, ઠંડી હવા આમ તો સર્પદેહને ધર્માનુસાર કનડવી જોઈએ. “મને કેમ અહીં અનુકુળ લાગી રહ્યુ છે? આ સ્થાન તો કોઈ મનુષ્યને અનુકૂળ છે. હું અહીં કેવી રીતે હોઈ શકું? જો કે, આમ વિચારવું એ મનુષ્યજન્ય નથી શું? તો શું હું સર્પ નથી?” આ બધા વિચારોને છેડે તેના ચિત્તમાંથી ભારે વિજ પ્રવાહ પસાર થઈ જાય છે, જેને કારણે તેની સ્મૃતિ ફેણ માંડી બેઠી થઈ જાય છે. “હું તો માયા છું. આ મારો બેડરૂમ છે.” એ સાથે, માયાની આંખ સામે માયાની કાયા આવી જાય છે. શરીરમાં અનુભવાતો પરિચિત કંપ તેને દુવિધામાં નાખે  છે. “ઓહ! કેવું સ્વપ્ન હતું!” જો કે, પેલી લસલસતી બળુકી અનુભૂતિ માયાને એટલી જ વાસ્તવિક લાગે છે. એકસાથે સંસ્મરણ અને સ્વપ્નવત્ લાગતી એ અનુભૂતિની કાર્યકારણ ગડ બેસાડવા જાય, ત્યાં માયા જુએ છે કે તેની ત્વચા પર  સાપની ચામડી ચઢી રહી છે. Continue reading માનસ (છાયા ઉપાધ્યાય)

બસ આટલું જ કર (રેખા ભટ્ટી)

અરે ઓ મારી પ્રિયતમા,

તારા માટે હું

ચુના માટીના ઘોળમાં

સોના ચાંદીનો વરખ ભેળવીને;

એક સુંદર મહેલ બંધાવું. Continue reading બસ આટલું જ કર (રેખા ભટ્ટી)

કન્યાદાન ! (પરભુભાઈ મિસ્ત્રી)

કન્યાનું દાન થઈ શકે?

કન્યા કોઈ ચીજ વસ્તુ છે?

       વરસો પહેલાં, આ કન્યાદાન શબ્દ  પર ડો. શશિકાંત શાહ સાથે ચર્ચા થયેલી. શશિકાંતભાઈનો તકિયાકલામ ‘અદભુત!’ સાંભળવા મળ્યો. તમારા વિચારો ક્રાંતિકારી છે. Continue reading કન્યાદાન ! (પરભુભાઈ મિસ્ત્રી)

ઉજાણી થઈ ગયા (ગઝલ, રાજ લખતરવી)

ઉજાણી થઈ ગયા (ગઝલ, રાજ લખતરવી)

રાખ ચોળી જે મસાણી થઈ ગયા,

એમના જીવન ઉજાણી થઈ ગયા.

એક એવી તો હકિકત કૈં બની,

લાખ શમણાં ધૂળધાણી થઈ ગયા.

જોઈને સૌંદર્ય મારી પ્યાસનું,

ઝાંઝવા પણ પાણી પાણી થઈ ગયા.

કિંમતી બેચાર રત્નો યાદના,

જિન્દગીભરની કમાણી થઈ ગયા.

જે કદી દિવસે મહેકી ના શક્યા,

ફૂલ એ સૌ રાતરાણી થઈ ગયા.

અવસરો હમણાં ગયેલા પ્રેમના,

જોતજોતામાં કહાણી થઈ ગયા.

‘રાજ’ મારા શબ્દને બસ બોલવા,

કેટલાંયે મૌન વાણી થઈ ગયા.

–રાજ લખતરવી

આપણી કંઈ ચિંતાઓ કરશો નહીં રામ (ધ્રુવ ભટ્ટ)

આપણી કંઈ ચિંતાઓ કરશો નહીં રામ અને નિરાંતે સૂઈ જાજો શ્યામળા,

અહીંયા તો આવીને પડશે તે દેશું આ તમને ક્યાં અમથા જગાડવા?

આપને તો ક્રોડ ક્રોડ ભગતોની ભીડ અને ઉપર જોવાનાં દેવ દેવલાં,

એમાં હું મારી ક્યાં વારતાયું માંડું ને કાઢું ક્યાં આરતનાં વેવલાં?

આપણું તો હાલશે કે હાલી જાશે ને કાંક કરશું કે કરાવશું બાપલા,

આપણી કંઈ ચિંતાઓ કરશો નહીં રામ અને નિરાંતે સૂઈ જાજો શ્યામળા.

ઠીક છે, જે મળશે તે ખાશું પીશું ને કાંક ઢાંકણ મળશે તો જરા ઓઢશું;

બાકી તો તડકો ને છાંય છે કે જીવતર એ કોયડાને બેઠો ઉકેલશું.

આપણે ક્યાં કોથળાયે વીંટવાનો છોછ છે તે માગું હું કામળી ને કામળા,

આપણી કંઈ ચિંતાઓ કરશો નહીં રામ અને નિરાંતે સૂઈ જાજો શ્યામળા.

આવી ગયો તો હવે મારી પણ રીત છે કે જાતે જાગીને કાંક માંડું,

આખો દી તમને શું કહેવાનું હોય અમે સંસારે કાઢ્યું છે ગાંડું!

આખી ચોપાટ મારે જાતે ઉકેલવી છે તમને શું અમથા ભગાડવા;

આપણી કંઈ ચિંતાઓ કરશો નહીં રામ અને નિરાંતે સૂઈ જાજો શ્યામળા.

Continue reading આપણી કંઈ ચિંતાઓ કરશો નહીં રામ (ધ્રુવ ભટ્ટ)

કવિતા -શબ્દથી અશબ્દ તરફની યાત્રા (હરીશ દાસાણી)

કવિતા આ દ્રશ્ય સૃષ્ટિમાં એક રહસ્યમય વસ્તુ છે.

કવિતા આકાશમાં સતત ઉડતા પંખી જેવી અથવા હાથમાંથી સરકતી રેતી જેવી કે હવામાં ઉડી જતા કપૂર જેવી જ છે.

શબ્દનો ઉપયોગ કરવા છતાં તે શબ્દમાં બંધાતી નથી. એક શબ્દ કવિતામાં આવે ત્યારથી તેના અનેક રૂપ પ્રગટ થાય. Continue reading કવિતા -શબ્દથી અશબ્દ તરફની યાત્રા (હરીશ દાસાણી)